Niedawno dwóch znanych duchownych australijskich zaapelowało o większą tolerancję wobec prostytucji. Pierwszy, będący biskupem anglikańskim, domagał się zalegalizowania tego procederu, choć zastrzegł się, że go nie pochwala. Niemniej jednak uważa jego legalizację za najlepszy sposób na zapobieganie szerzeniu się chorób i chronienie osób utrzymujących się z nierządu. Drugi natomiast oświadczył, iż prostytutki odgrywają „bardzo pozytywną rolę”, zapewniając społeczeństwu stabilność. Według dziennika The Canberra Times powiedział: „W moim mniemaniu dzięki nim [prostytutkom] są miejsca, gdzie można znaleźć pociechę, radę i ukojenie, bez czego wielu mężczyznom żyłoby się dużo trudniej. Rozsądek chyba nakazuje uznać ten fakt. Wierzę, że Chrystus tak postąpił”. Na pytanie, czy chrześcijanka może być prostytutką, odparł: „Owszem. Nie robię z tego kwestii. Niektórym bardzo dojrzałym osobom niesienie pociechy i służenie radą przez uprawianie prostytucji daje poczucie spełniania swoiście pojmowanego posłannictwa”. Tymczasem Pismo Święte przedstawia prostytutkę jako „dół głęboki” i mówi, że ?czyha ona na cenne życie’.